01
མདོ་གཟི་བརྗིད་
《光荣经》
“འོད་ཟེར་གྱི་མདོ་”
辛饶米沃切最详尽的传记，记其十二大事业，篇幅最长
སྟོན་པ་གཤེན་རབ་མི་བོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞིབ་རྒྱས་ཤོས་དེ་ཡིན། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་བརྗོད་པས་ཤོག་གྲངས་ཀྱང་མང་ཤོས་ཡིན།
经函承载文字，
口耳保存心要。
雍仲本教是藏族本土宗教，拥有浩瀚的经书体系。本页按“古老经书、耳传、大圆满”三类，导览代表性经书与传承。
གླེགས་བམ་གྱིས་ཡི་གེ་ཉར།
སྙན་རྒྱུད་ཀྱིས་གནད་བསྲུང་།
གཤམ་གྱི་དཀར་ཆག་འདིས་གནའ་བོའི་གཞུང་ཆེན་དང་། ཁ་ནས་ཁར་བརྒྱུད་པའི་སྙན་རྒྱུད། རྫོགས་ཆེན་གྱི་བརྒྱུད་པ་གསུམ་བཅས་ངོ་སྤྲོད་བྱེད།
༡
著名的古老经书
三部辛饶传记由详入简；甘珠尔与丹珠尔则构成本教大藏经的“佛语部”与论疏部。
གནའ་བོའི་གཞུང་ཆེན་ཁག
སྟོན་པའི་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང་། བཀའ་འགྱུར། བསྟན་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད།
02
གཟེར་མིག་
《孜美》
中等篇幅的辛饶传记
སྟོན་པའི་རྣམ་ཐར་འབྲིང་པོ།
03
མདོ་འདུས་
《经集》
“མདོ་བསྡུས་”
最简短的辛饶传记；三部合称“三大传记”
སྟོན་པའི་རྣམ་ཐར་བསྡུས་པ། གསུམ་པོ་འདི་དག་ལ་“རྣམ་ཐར་ཆེན་མོ་གསུམ་”ཞེས་ཟེར།
04
བོན་གྱི་བཀའ་འགྱུར་
《雍仲本教甘珠尔》
本教大藏经“佛语部”，约一百九十函
བོན་གྱི་བཀའ་འགྱུར་ཆེན་མོ་སྟེ་“བཀའ་”ཡི་སྡེ། པོད་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་ཙམ་ཡོད།
05
བསྟན་འགྱུར་
《丹珠尔》
论疏部，历代大师的注疏集
“བསྟན་བཅོས་”ཀྱི་སྡེ་སྟེ། སྐབས་སོ་སོའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ཕྱོགས་བསྒྲིགས་པ།
文字与口传，并行不悖
“耳传”不是没有经典，而是强调修法心要由上师亲授、代代单传；在特定节点之后，口传内容才被笔录保存。
ཡི་གེ་དང་སྙན་རྒྱུད་མཉམ་དུ་གནས།
“སྙན་རྒྱུད་”ཅེས་པ་ནི་གཞུང་མེད་པ་མིན་པར། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་བླ་མ་ནས་སློབ་མར་གཅིག་བརྒྱུད་དུ་གནང་བར་གཙོ་བོར་བཟུང་བ་ཡིན།
༢
口耳相传的经书（耳传）
象雄耳传保存大圆满心要；《二十一钉》与《六灯》分别凝练核心要诀与实修方法。
སྙན་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་
ཁ་ནས་ཁར་བརྒྱུད་པའི་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གདམས་ངག་དང་ཉམས་ལེན།
06
ཞང་ཞུང་སྙན་རྒྱུད་
《象雄耳传》
本教大圆满最古老的耳传系统，从本初佛经二十四位大师单传，7世纪塔皮赫里萨证得虹身，8世纪传给觉庞南哲罗布后才笔录成文
བོན་གྱི་རྫོགས་ཆེན་སྙན་རྒྱུད་རྙིང་ཤོས་དེ་ཡིན། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནས་སློབ་དཔོན་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བར་གཅིག་བརྒྱུད་དུ་བརྒྱུད། དུས་རབས་ ༧ པར་ཏ་པི་སྒྲིབ་མེད་ཀྱིས་འཇའ་ལུས་འཕོ་བ་ཆེན་པོ་བརྙེས་ནས། དུས་རབས་ ༨ པར་སྣང་བཞེར་ལོད་པོར་གནང་བའི་རྗེས་སུ་གཞི་ནས་ཡི་གེར་བཀོད་པ་ཡིན།
07
གཟེར་བུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་
《二十一钉》
塔皮赫里萨所著，象雄耳传的核心要诀，如二十一枚金钉钉住修行心要
ཏ་པི་སྒྲིབ་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཞང་ཞུང་སྙན་རྒྱུད་ཀྱི་གནད་བསྡུས་ཏེ། གསེར་གྱི་གཟེར་བུ་ཉེར་གཅིག་གིས་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་དོན་བཟུང་བ་ལྟར།
08
སྒྲོན་མ་དྲུག་
《六灯》
耳传系统的实修手册，以“灯”喻觉性之光：心灯、肉灯等，讲明心见性后的顿超修法
སྙན་རྒྱུད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ལག་དེབ། “སྒྲོན་མེ་”ཞེས་པས་རིག་པའི་འོད་མཚོན། སྙིང་གི་སྒྲོན་མེ། ཤ་ཡི་སྒྲོན་མེ་སོགས་དྲུག་གིས་རང་ངོ་ཤེས་པའི་རྗེས་ཀྱི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཉམས་ལེན་བསྟན།
༣
大圆满三大传承
象雄耳传、阿底引导与仰则隆钦，各以不同的历史叙述与修学次第保存大圆满教授。
རྫོགས་ཆེན་གྱི་བརྒྱུད་པ་གསུམ་
སྙན་རྒྱུད་དང་། ཨ་ཁྲིད། ཡང་རྩེ་ཀློང་ཆེན་བཅས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད།
09
ཞང་ཞུང་སྙན་རྒྱུད་
《象雄耳传》
同上，耳传即大圆满三大传承之首
གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར། སྙན་རྒྱུད་ནི་རྫོགས་ཆེན་གྱི་བརྒྱུད་པ་གསུམ་གྱི་ཡ་གྱལ་ཡིན།
10
ཨ་ཁྲིད་
《阿底引导》
“ཨ་ཡིག་གི་ཁྲིད་”
“引导至本初‘A’的教授”；梅乌贡匝（1038–1096）开创，布·嘉哇雍仲（1242–1290）编成十五座修习次第，夏扎仁波切有广注
“ཡེ་ཐོག་གི་ཨ་ལ་ཁྲིད་པའི་གདམས་པ་”ཞེས་པའི་དོན། རྨེའུ་དགོངས་མཛོད་ (༡༠༣༨–༡༠༩༦) ཀྱིས་བཙུགས། འབྲུ་རྒྱལ་བ་གཡུང་དྲུང་ (༡༢༤༢–༡༢༩༠) ཀྱིས་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་བཅོ་ལྔར་བསྡུས། ཤར་རྫ་བཀྲ་ཤིས་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་འགྲེལ་ཆེན་མཛད།
11
རྫོགས་ཆེན་ཡང་རྩེ་ཀློང་ཆེན་
《大圆满仰则隆钦》
意为“最高峰之广大虚空”；1080年卓敦俄珠扎巴从毗卢遮那佛像中取出的伏藏，相传为8世纪李舒塔林所埋藏
“ཡང་རྩེ་”ནི་རི་རྩེ་མཐོ་ཤོས་ཀྱི་དོན། “ཀློང་ཆེན་”ནི་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོའི་དོན་ཏེ། བསྡུས་ན་“རི་རྩེ་མཐོ་ཤོས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་”ཞེས་པའི་དོན། ༡༠༨༠ ལོར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐུ་བརྙན་ནང་ནས་གཏེར་དུ་བྱུང་། དུས་རབས་ ༨ པར་ལི་ཤུ་སྟག་རིང་གིས་སྦས་པར་གྲགས།
卷数、作者年代多为本教传统说法，学术界有不同看法。
གསལ་བཤད། པོད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཛད་པ་པོའི་དུས་རབས་སོགས་ནི་བོན་གྱི་སྲོལ་རྒྱུན་གྱི་བཤད་སྲོལ་ཡིན། རིག་པའི་ཞིབ་འཇུག་ནང་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་ཡོད།